2017, ഏപ്രിൽ 20, വ്യാഴാഴ്‌ച

കഥാവശേഷം

തിളച്ച്
തൂവിയെങ്കിൽ
ഒരു വറ്റുകൊണ്ട്
വയർ നിറഞ്ഞേനെ

കനലില്ലാ നാവ്
ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച്
കനമുള്ളൊരു
നോവടുപ്പ്

കമിഴ്ന്നുറങ്ങുന്ന
കലത്തിന്റെ
വായറ്റത്തിന്
ചിലയ്ക്കാനറിയില്ലെന്ന്
വാലുമുറിയാത്ത പല്ലി

അനങ്ങാക്കപ്പിയും
നോക്കിയിരുന്ന്
കിണർവട്ടത്തെ
കോട്ടുവായിടീക്കുന്ന
കണ്ടൻ പൂച്ച

നിഴലെന്നു കൂവി
പിറകേയോടി
മതിലിൽ തട്ടി
തലയിടിച്ചുവീണ്
കിതപ്പാറ്റുന്ന
ശോഷിച്ചുപോയ
മേടക്കാറ്റ്

കഥ കേൾക്കാൻ
ഒരുറക്കവും
വാശിപിടിക്കുന്നില്ലെന്ന്
ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു
കണ്ണു തുടച്ച്
വായന മതിയാക്കുന്നു
വിയർത്തുകുളിച്ച രാത്രി .
---------------------------------------/