ആരോ....

പെറുക്കിത്തന്നതെന്റെ 

പിച്ചകം മുറ്റത്തൂർന്ന 

നനുത്ത വെളിച്ചത്തിൻ

പുത്തനാം നിലാച്ചീന്ത്.

ഒരുക്കിത്തുടങ്ങി ഞാൻ

ചേലായ് ഗോവണിയൊന്ന്

എത്തണമെനിക്കെന്റെ 

കിനാവിൻ മേടയ്ക്കുള്ളിൽ.

വരുന്നുണ്ടാരോ മേയ്ക്കും 

കുറുമ്പിൻ നിഴൽപറ്റം

മുറിഞ്ഞെൻ വിരലുകൾ 

ചിതറിയടുക്കുകൾ.

പിച്ചകത്തലപ്പിലൂടെത്തി 

നോക്കവേ കണ്ടു

ചോര ചിന്തിയ കണ്ണീർ 

തുടയ്ക്കും താരകപ്പൂവ്.