അന്നൊരു വ്യാഴാഴ്ചയായിരുന്നു
വരാന്തയിലെ ചാരുകസേരയിൽ
നീണ്ടുനിവർന്നു കിടക്കുന്നു
പോക്കുവെയിൽ
കൈത്തണ്ടയിലിരുന്ന്
നിർത്താതെ കറങ്ങുന്ന സമയം
ചുവരിൽ തൂങ്ങിക്കിടന്ന്
ഉറ്റുനോക്കുന്ന കാലൻകുട
അടുത്തിരുന്ന് വിയർപ്പുതുടയ്ക്കുന്ന
കറുത്ത ഫ്രെയിമിന്റെ കണ്ണട
കാറ്റ് വിശറിയാകുന്നുണ്ട്
നെഞ്ചിലെ കാട്
മെല്ലെയിളകിയാടുന്നു
അടുക്കളയെന്തോ ചോദിക്കുന്നു
ഉത്തരം കിട്ടാതെയത്
അടുത്തേക്കു വന്ന്
വീണുടയുന്നതിന്റെ കാതടപ്പിക്കുന്ന
ഒച്ച.
ചന്ദനത്തിന്റെ ഗന്ധം
ഊതിയാറ്റിക്കുടിച്ചശേഷം
കത്തിപ്പരക്കുന്ന വെളിച്ചവും പറഞ്ഞു
''ഉറങ്ങുകയാണെന്നേ തോന്നൂ."