കുട്ടമ്മാവൻ മരിക്കുമ്പൊ

കുഞ്ഞുണ്ണിക്ക് എട്ടു വയസ്സ് 

കോടിപുതച്ച ദേഹത്തെ 

വെളുത്ത മുഖത്തിരുന്ന് 

കുട്ടമ്മാവന്റെ കറുത്ത മീശയുടെ 

കൊമ്പ് 

അനങ്ങുന്നതായി 

കുഞ്ഞുണ്ണിക്ക് തോന്നി 

എത്ര വിറപ്പിച്ചതാണ് ആ കൊമ്പ്

ഒരിക്കലെങ്കിലുമൊന്ന്

 പിടിച്ചുകുലുക്കാൻ മോഹിച്ചതാണ് 

"അവൻ ഒറ്റത്തടിയായിങ്ങനെ...."

അമ്മമ്മ ആരോടെന്നില്ലാതെ

പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലിടയ്ക്കിടെ

പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്

''ഡാ കുഞ്ഞുണ്ണീ''ന്ന് കുട്ടമ്മാവനുറക്കെ 

വിളിക്കും 

കുഞ്ഞുണ്ണീടെ കൈയിലിരുന്ന് 

ഈർക്കിലിപമ്പരം വിറയ്ക്കും 

അതു കണ്ട് പുഴ ഇളകി ചിരിക്കും 

കുഞ്ഞുണ്ണിക്കരിശം തോന്നും

കൂട്ടുകൂടില്ലെന്നവൻ മുഖംവീർപ്പിച്ച്

ഓട്ടം നിർത്തി മറയും.

''ഡാ കുഞ്ഞുണ്ണീ''

കുഞ്ഞുണ്ണീടെ കൈയീന്ന്

അണ്ണാൻകുഞ്ഞ് കുതറിയോടും

കുഞ്ഞുണ്ണി നിരങ്ങി നിരങ്ങി താഴേക്കും

മാവിൻചോട്ടിലിരുന്ന് കറുമ്പിപൂച്ച 

കുഞ്ഞൂകുഞ്ഞൂന്ന് കളിയാക്കും

നിന്നോടിനി മിണ്ടില്ലെന്നവൻ 

മുഖംതിരിച്ച് അകത്തേയ്ക്ക് കയറും. 

അമ്മമ്മ മരിക്കുമ്പൊ

കുഞ്ഞുണ്ണിക്ക് വയസ്സ് പതിനാല്

കോടിപുതച്ച ദേഹത്തെ വിളർത്ത

മുഖത്ത് 

എപ്പോഴുമെന്നപോലെ

ചിരി പരന്നൊഴുകുന്നുവെന്ന്

കുഞ്ഞുണ്ണിക്ക് തോന്നി

ഒരുവട്ടംകൂടിയൊന്ന്

കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ മോഹിച്ചതാണ്

'ഡാ കുഞ്ഞാ' ആ റേഡിയോ ഒന്ന് 

വെച്ചിട്ട് പോ

അമ്മമ്മ കണ്ണടച്ചിരുന്ന് വയലും വീടും 

കേൾക്കും

കുഞ്ഞുണ്ണി  പുസ്തകത്തിലേക്ക്

കണ്ണ് തുറക്കും

നക്ഷത്രങ്ങളെത്തിനോക്കും

'ഡാ കുഞ്ഞാ' 

ആ മുറുക്കാൻചെല്ലം എടുത്തോണ്ട്

വായോ 

കുഞ്ഞുണ്ണീടെ ചുണ്ടു ചുവക്കും 

അമ്മമ്മ മുറ്റത്തിറങ്ങിനിന്ന് നീട്ടി തുപ്പും

നിലാവതിൽ ചിത്രം വരയ്ക്കും.

കുഞ്ഞുണ്ണി മേൽചുണ്ടിനുമേൽ 

ചൂണ്ടുവിരൽ നീട്ടി കട്ടിമീശ തിരയും

പതിനഞ്ച് തികഞ്ഞു

ഇരുട്ട് കുലുങ്ങിച്ചിരിക്കും

നിരാശയോടെ ഉറക്കംപിടിക്കുമ്പൊ

കുഞ്ഞൂണ്ണീടെ മീശയുടെ 

ഇല്ലാത്ത കൊമ്പിലിരുന്ന് 

ഒരു വണ്ണാത്തിക്കിളി 

കലപില വയ്ക്കാൻ തുടങ്ങും.