2016, ഒക്‌ടോബർ 31, തിങ്കളാഴ്‌ച



മലയുടെ മടിത്തട്ടിലേയ്ക്ക്
ചാഞ്ഞുറങ്ങാനൊരുങ്ങുന്ന സൂര്യൻ

നിഴൽ പൂത്തുമലർന്ന വഴിയിൽ
കൂടെ വരാം ,കൂടെ ചിരിക്കാമോയെന്ന്
കടും നിറത്തിലുലയുന്ന നാലുമണിപ്പൂക്കൾ .

നിന്നിലെന്നെയോ എന്നിൽ നിന്നെയോ
വരച്ചതെന്ന് ചേർന്നിരുന്നു മേയുന്ന കറുപ്പും വെളുപ്പും
നിറങ്ങളിൽ പുള്ളികളുള്ള സുന്ദരിപ്പശുവും കിടാവും

വാർത്തകളും വർത്തമാനങ്ങളുമായി , ഉള്ളിൽ പടർന്നുപിടിക്കുന്ന
പകലിന്റെ ചുവന്ന കറകൾ മായ്ച്ചു കളയാൻ ആവുന്നില്ലേയെന്ന്
രഹസ്യമായി ചോദിക്കുന്ന കാറ്റ് .

നിറഞ്ഞു കളിക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കൊപ്പം പൊടി പറത്താനാവാതെ
ചമഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുറ്റങ്ങളുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നുകൊണ്ട് ഞാനെന്ത്
പറയാൻ ................
കുട്ടികളോട് ചോദിക്കാമെന്ന് വെച്ചാൽ ,
പുഴകളെ കൊന്നുതിന്നിട്ട് 'പുഴയുടെ പാട്ട് കേൾക്കുന്നുണ്ടോ കുട്ട്യേ ?'
എന്ന് ചോദിക്കുന്നതു പോലെ നിരർത്ഥകം .


2016, ഒക്‌ടോബർ 24, തിങ്കളാഴ്‌ച

സന്ധി



തിരയെടുത്ത
ഒരു കരയിപ്പോൾ
മീൻനോട്ടങ്ങളുടെ
മൂർച്ചയിൽ
പൊഴിഞ്ഞു വീണ്
ആഴങ്ങളെ
പറക്കാൻ
പഠിപ്പിക്കുകയാവും 

ഉറക്കത്തിലാണ്ടുപോയ
വരി കോരിയെടുത്ത്
വാക്കിന്റെ പച്ച
നട്ടുപിടിപ്പിക്കുകയാവും 

ഉടഞ്ഞതാണ്
ഒരു വളപ്പൊട്ടായ് പോലും
കിലുങ്ങാതെ

ഒരിലപ്പച്ചയിൽ പോലും
ബാക്കിയാവാതെ
കരിഞ്ഞത് . 

2016, ഒക്‌ടോബർ 19, ബുധനാഴ്‌ച

ചൂണ്ട്

പറ്റിക്കിടക്കുന്നവർക്ക്
കരുണയോടെ 
നാളെയെന്നവധി കൊടുത്ത്
ദൂരെ മാറിനിന്ന്
അടിച്ചുവാരിയിട്ട മുറ്റത്തേയ്ക്ക്
കണ്ണോടിക്കുമ്പോൾ
മണ്ണിന്റെ മാറിലെ
വിരൽപ്പാടുകൾക്ക്
കാൻവാസിൽ പകർത്തുന്ന
വരകളേക്കാൾ മനോഹാരിത ..!

ചന്ദ്രനെ വട്ടമിടാൻ
പഠിപ്പിക്കുന്നവളുടെ
തെളിവാർന്ന തണുപ്പിൽ
അടിമുടി നനയുമ്പോൾ
ഒരു നീരരുവി
ഉറവയെടുക്കുന്നതു പോലെ .!

അരിമണികൾ  ചുവടുവെച്ച്
മൺകലത്തിൽ തിളയാടുംനേരം
വിറകിനൊപ്പം ചുവന്ന്
ഒരു പഴമ്പാട്ട്
മൂളിനോക്കാൻ മോഹം ..!

അമ്മിയും കുഞ്ഞും
ഒരുമയായ്  രുചി കൂട്ടുമ്പോൾ 
പാളക്കീർ തേയുന്ന വിരലിൽ
തിളയ്ക്കുന്ന അവിയലിന്റെ
കൊതിയൂറുന്ന മണം ..!

മല കയറാതെ
സ്വർഗം കാണുകയാണ്
ജനാല മലർക്കെ തുറന്നിട്ട്
ഞാനുമെന്റെ മൺകുടിലും .

പെണ്ണെ ,
വൈഡൂര്യത്തിന്റെ ചന്തമാണ്‌
കസ്തൂരിയുടെ ഗന്ധമാണ്
മണ്ണിലേയ്ക്കൂർന്നു വീണ്
കതിരിടാനൊരുങ്ങുന്ന
ഓരോ വിയർപ്പുതുള്ളിക്കും .

2016, ഒക്‌ടോബർ 16, ഞായറാഴ്‌ച

ഋതുമാപിനി


ഒരു തണുസ്പർശത്താൽ
വിശാലമാകുന്ന നെറ്റി
വില്ലുപോൽ
പുരികക്കൊടികൾ
നക്ഷത്രശോഭയാർന്ന 
കണ്ണുകൾ
വടിവൊത്ത നാസിക
വിരിയിച്ചതിലേറ്റം
മൃദുദളങ്ങളായ് ചുണ്ടുകൾ

ഒരു മുറിയിതൾ കൊണ്ട്
ഒരു നിറവസന്തമൊരുക്കുന്ന പോൽ

നിന്റെ വിരലുകൾ
ഒരു മാത്ര കൊണ്ട്
കാൽനഖം വരെ വെട്ടിമിനുക്കി  
വരച്ചുതീർക്കുയാണെന്നെ

നിറയാൻ നീ മാത്രമെന്ന്
ഞാനീ  ജാലകങ്ങൾ
നിരതെറ്റാതെ തുറന്നുവെയ്ക്കുന്നു

പ്രിയനേ ,
നീയെന്ന അക്ഷരംകൊണ്ട്
ഞാനെന്റെ പേരെഴുതട്ടെ . 

2016, ഒക്‌ടോബർ 7, വെള്ളിയാഴ്‌ച

മുറിവളവ് ...

ഭൂപടം വരയ്ക്കുന്ന
കുട്ടീ ,
മുന കൂർപ്പിച്ചു വരയ്ക്കണം
വര കടുത്താൽ
മുള്ളുവേലികളിൽ
വിരലുകൾ അറ്റുപോയേക്കാം.

കാടെന്ന് വരയ്ക്കണ്ട
ഏതു നിമിഷവും
മരങ്ങൾ പച്ചയോടെ
ഇറങ്ങിപ്പോയേക്കാം .

മറുപുറത്ത് 
ആകാശത്തിന്
അതിരുകളില്ലെന്നു വായിച്ചത് 
മായ്ച്ചു കളയണം

കാറ്റിനോട്
മിണ്ടാൻ നിൽക്കരുത്
സ്നേഹത്തിനൊരേയൊരു
ഭാഷയെന്ന്
അവൻ വാചാലനായേക്കും .

പുഴ വരയ്ക്കുമ്പോൾ
കൈ വിറയ്ക്കരുത്
അണക്കെട്ട് നിന്നെ
കടലിനു കൊടുത്തേക്കും .

വരച്ചുതീരുമ്പോൾ
മുകളിൽ സൂര്യനെ 
താഴെ അടിമയെന്നെഴുതി
വരയിട്ട് തീയതി കുറിക്കണം .


2016, ഒക്‌ടോബർ 3, തിങ്കളാഴ്‌ച

യാത്രികം

ഞാനുണ്ടെന്ന്
കൂകിവിളിച്ച്‌
ഇടയ്ക്കൊന്നു 
കിതപ്പാറ്റി നിന്ന്
കാറ്റിന് കറങ്ങാൻ
പമ്പരം പിടിച്ചോടുന്ന
ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ .

തെറ്റാതിരിക്കാൻ
മുന്നിൽ കയറിനിന്ന്
നേർവരയെന്ന് 
വരച്ചുകാട്ടിയങ്ങനെ .

കിളിയുടെ പേച്ചിൽ 
ഉണർന്നല്ലോ  മരമെന്ന്
കടവിന്റെ ചിരിയിൽ
ഇളകുന്നുണ്ട് പുഴയെന്ന്
കാറ്റിന്റെ പാട്ടിൽ
ആടുകയാണ് വയലെന്ന്
വിരൽചൂണ്ടിപ്പറഞ്ഞ്  
കടലിന്റെ പനിയിൽ
വിയർക്കുന്നുണ്ടാകാശമെന്നും   
ഈ നിഴൽവരകളൊക്കെയും
കിനാച്ചിന്തുകളാണെന്നും 
അടക്കം പറഞ്ഞിങ്ങനെ .

നനയുന്ന കവിൾ
ഒരു ശ്വാസംകൊണ്ട്
തോർത്തിയെടുത്ത്
കണ്ണേ , കരളേന്ന്
ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന  
വഴിയേ ,
ഞാനൊരു തൂവാലയെടുത്ത്
നിന്റെ വേർപ്പൊന്നു
തുടയ്‌ക്കട്ടെ
ആ മണമുണ്ടുനിറഞ്ഞ്
എനിക്കിനിയും നടക്കണം .