2016, ഓഗസ്റ്റ് 28, ഞായറാഴ്‌ച

പൊളിച്ചെഴുത്ത് / പൊളിയെഴുത്ത്

ഈയിടെ ടാറിട്ട
നാട്ടുവഴി കീറിമുറിച്ച്‌
ഇന്നലെ മൂവന്തിക്ക്
ചീറിപ്പാഞ്ഞൊരു  ഇരുകാലി .

ഇന്ന് പത്രത്താളിലെ 
ചരമക്കോളത്തിൽ
ചിരിച്ച മുഖമായി
ഞാനൊരു  വേറിട്ട വാർത്ത .

മേശപ്പുറത്ത്
നീട്ടി നിവർത്തിയിട്ട്
കീറിമുറിഞ്ഞ ശരീരത്തിൽ
മൂർച്ചയുള്ള കത്തികൊണ്ട്
തലങ്ങനെ വിലങ്ങനെ
വരകൾ .

ശ്വാസകോശം മുറിച്ച്
ശ്വാസമിറങ്ങിപ്പോയ
വഴികളിൽ  ആരൊക്കെയോ
കത്തിയുടെ മുന തൊടുന്ന 
കാൽപ്പെരുമാറ്റം .

നടന്നു ശീലിച്ച കാലുകളുടെ
നീളവും വീതിയും നിറവും
ഇടയ്ക്കിടെ മാറുമ്പോഴും
മേശയുടെ കാലുകൾക്ക്
ഞാനെത്ര കണ്ടിരിക്കുന്നു
എന്ന മട്ട് .

അടർത്തിയെടുത്ത് 
തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി
ചില്ലിനുമേലെ കുടഞ്ഞിട്ട
കറുത്തുപോയ കരളിന്റെ
ഒരു കഷ്ണം .

ആമാശയഭിത്തിയിൽ
ഇന്നലെ രാത്രി കുടിച്ചതിൽ
ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ
കഞ്ഞിയിലെ ഒരു വറ്റ്‌
എല്ലാവരും ചേർന്ന്
ഒരു വലിയ മല
താങ്ങിയെടുക്കുമ്പോലെയെടുത്ത്
പലവട്ടം പലതിൽ കുളിപ്പിച്ച്
ഉരുട്ടിയെടുത്ത് 
പുനഃസ്ഥാപിക്കൽ.

ഹൃദയമിരുന്നിടത്ത്
കുടിച്ചു വറ്റിച്ച
വേദനകളുടെ
സഹനത്തിന്റെ
പ്രത്യാശകളുടെ
അടഞ്ഞ വാതിലിന്റെ
നേർത്ത ഞരക്കം .

ചിതറിപ്പോയ ഗർഭപാത്രം
അവരൊരുമിച്ചു ചേർന്ന്
ഒതുക്കിക്കൂട്ടിയെടുക്കുകയാണ് 
എനിക്കൂഹിക്കാൻ കഴിയും
വെളുത്ത കടലാസ്സിൽ
എഴുതി തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട 
ഒരു തിരക്കഥ
അടുത്തവൾ എത്തുംമുമ്പേ
എനിക്കിവിടം
ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കേണ്ടതുണ്ട് .

അനാഥർ  കൊല്ലപ്പെടാറില്ല
ആത്മഹത്യ അവർക്കൊരു
നേരമ്പോക്കാണത്രെ ...!

2016, ഓഗസ്റ്റ് 27, ശനിയാഴ്‌ച

ചുവടെ കാണുന്ന ഒഡിഷ തന്ന ചിത്രം .
ഉറക്കത്തിനിടയിലേയ്ക്കും കടന്നു വന്ന് വളരെയേറെ
വേദനിപ്പിച്ചവയിൽ ഒന്ന് .

ഒരേ ചിത്രത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു  'മനുഷ്യനും'
വംശനാശം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യഗണത്തിൽപെട്ട
കുറെ കാഴ്ചക്കാരും.

കൂടെ നടന്നിരുന്നവളെ  ഒരു ജഡമായി തോളിൽ ചുവന്ന്
പത്തു കിലോമീറ്റർ നടക്കുക!( ആ ശരീരത്തെ ഒടിച്ചുമടക്കാൻ
ആരെയും അനുവദിച്ചില്ല ) വേദന കടിച്ചമർത്തി അച്ഛനെ
അനുഗമിക്കുന്ന മകൾ ..ഇവൾക്ക് അഭിമാനിക്കാം ഇങ്ങനെ
ഒരച്ഛനെയോർത്ത് .. ആദരിക്കപ്പെട്ട ഒരു അമ്മയുടെ
മകളെന്നോർത്ത് ......

മാഞ്ചീ ,
നിന്നെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നു .
ഒപ്പം നടന്നവളെ മരണത്തിലും ഉപേക്ഷിക്കാതിരുന്നവനേ,
എത്രയെത്ര ഹൃദയങ്ങളിൽ നീയിപ്പോൾ സ്നേഹത്തിന്റെ
പ്രതീകമായി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു .





2016, ഓഗസ്റ്റ് 26, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വരിയായവരിയൊക്കെ നീ പൂത്തതെന്ന്

കടലെടുത്ത വരിയെ
തിരകൊണ്ടെടുത്തപോലെ
ഒരു വരിയിൽ പൂവിട്ട്
ഋതുമതിയായ  രാവിനെ
വീണ്ടും പെറ്റ് മുലയൂട്ടണം .

മടക്കിവെച്ച നിലാവിനെ
നൂർത്തു നിവർത്തി വിരിച്ച് 
പാറ്റിയെടുത്ത കാറ്റിനെ
നിറയേ നിറച്ചൊരു 
തലയിണ തുന്നി 
ചാഞ്ഞു ചരിഞ്ഞിരുന്ന് 
വരിയേതുവരിയേതെന്ന്
നിലാവുന്ന ചന്ദ്രന്
ഇന്നലെ കണ്ട കിനാവിന്റെ
മുനമ്പെന്ന് വഴി കാട്ടണം .

രാക്കിളിയുടെ പാട്ടിൽ
മുറിയാതുറങ്ങാൻ
നാളെയൊരു മഴവില്ലിനെ
വരച്ചുകൊടുക്കാമെന്ന്
ആണയിട്ടുറപ്പിച്ച്‌  
നക്ഷത്രക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ
താരാട്ടു പാടി കിടത്തണം .

ഒരു വരിയുടെ
വരകൊണ്ട്
അത്രയും അത്രയും
ചോന്നതെങ്ങനെയെന്ന് 
തുടിക്കുന്നുണ്ട്
ഉള്ളകത്തിരുന്നൊരുവൾ .

നിറയെ പൂത്തുമലർന്ന
നിശാഗന്ധിയിൽ നിന്ന് 
ആ വരി കുടഞ്ഞെടുക്കണം
കടലെന്ന്
കരയെന്ന്
ആകാശമെന്ന്
നിവർന്നുകിടക്കുന്നു
ആ ഒരു വരിയിങ്ങനെ .....!

2016, ഓഗസ്റ്റ് 25, വ്യാഴാഴ്‌ച

കാഴ്ച്ചക്കുമപ്പുറം


തെളിഞ്ഞു കാണാം
ഒരു കുഞ്ഞുനക്ഷത്രം
ഞാൻ ഞാനെന്ന്
മുകളിലേയ്ക്ക് 
തുറിച്ചുനോക്കുന്നത് .

അന്നൊരിക്കൽ
പുതിയവീട്ടിലെ
പിന്നാപ്പുറത്തോടിവന്ന് 
പടവുകളെണ്ണിത്തീർത്ത്
അവളെന്നെ നോക്കാതെ
മടങ്ങിപ്പോയിരുന്നു .

തെറിച്ചു വീണ
കുറ്റിപ്പെൻസിലിൽ
അവളൊരു 
നിഴലായ് ചെന്നുതൊടുന്നത്
ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച്‌
നിസ്സഹായതയോടെ
ഞാൻ കണ്ടുനിന്നു .

ദേവീന്ന്
ഉറക്കെയാരോ
വിളിക്കുന്നതു കേട്ട്
പിന്നെപ്പിന്നെ
ആക്രോശങ്ങളുടെ
കനത്ത ചീളുകൾ
അടുക്കള വാതിലിലൂടെ
പാഞ്ഞുവന്ന്
തൊടിയിലെ മരങ്ങളെ 
മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നതു കേട്ട്
അമ്മയെന്നാണോ
ഇവരുടെ പേരെന്ന്
നൂറുവട്ടം സംശയിച്ച്
ദേവൂട്ട്യേന്നു നീട്ടിവിളിക്കാൻ
പലവുരു കൊതിച്ചതാണ് .

അലക്കുകല്ലിൽ
തുണിയുമവളുമുരയുമ്പോൾ
ചോര പൊടിയില്ലേന്ന്
പലവട്ടം
സങ്കടപ്പെട്ടു .

ഭയന്നോടിവന്ന് 
തിട്ടയിൽ ചാരിനിന്ന്
കണ്ണുതുടച്ച്
അവളാകാശത്താരെയോ 
തിരഞ്ഞിരുന്നു .
 
മാറിമാറിക്കെട്ടിയ
ചരടിൽ
കറങ്ങിയും ഉറങ്ങിയും
ഒരേ ഉയരത്തിൽ നിൽക്കെ 
അവളുടെ വളരുന്ന വിരലുകൾ
പലപ്പോഴും 
വന്നു തൊട്ടുപോയിട്ടുണ്ട് .

അന്ന്
ഒരുച്ചനേരം
തീർത്തും നിസ്സംഗയായി
ഉള്ളിലേയ്ക്കിറങ്ങിയ 
നിഴലും നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ
അവളുടെ പിന്നിൽ
മറ്റൊരു നിഴൽ പതിഞ്ഞെന്നും
ആ നിഴലിന് അവളെക്കാൾ
ഉയരമുണ്ടായിരുന്നെന്നും
ഒച്ചയെടുത്തിരുന്നെന്നും
വിളിച്ചു പറയാൻ
നാവു പണിയാതിരുന്ന കൊല്ലൻ
അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ
നാവുണ്ടായിട്ടെന്തു വിശേഷം !

വലിയ കൊട്ടയിൽ
ചീർത്തുമരവിച്ച
ശരീരവുംകൊണ്ടാണ്
അവസാനമായി ഞാൻ
കറങ്ങി നിന്നത് .

ഒറ്റയ്‌ക്കൊറ്റയ്‌ക്കെന്ന്
ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലെന്ന്
ഉള്ളിലെ വെളിച്ചത്തിലേയ്ക്ക്
ഞാനെന്റെ കണ്ണിനെ തളച്ചിടുന്നു .


2016, ഓഗസ്റ്റ് 17, ബുധനാഴ്‌ച

മഴവില്ല് മെടഞ്ഞു പിഴിഞ്ഞ്
മഴക്കൊട്ട നെറയ്ക്കാം പെണ്ണേ
കിനാവിന്റെ ചില്ലയെടുത്താ
ഇറമ്പൊന്ന് ചെത്തിയൊരുക്ക് .
*
*
മഴ വന്നു പോയിട്ട്
ഇലയുണ്ടു നിറഞ്ഞിട്ട്
കാറ്റൊന്നു കുടഞ്ഞിട്ടു
വിതയ്ക്കുന്ന് പുതുരാഗം.!

( ചിങ്ങപ്പെണ്ണുണർന്നല്ലോ പൂവേ ..)

2016, ഓഗസ്റ്റ് 12, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ആദ്യമായി 'കവിത 'എന്ന് ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണം പറയുന്നു .
സന്തോഷം .
( ബ്ലോഗിനെക്കുറിച്ച്‌  ശ്രീമതി .മൈത്രേയി ശ്രീലത
കേരളകൗമുദി വാരാന്തപ്പതിപ്പിൽ 2010 ജൂലായ് 31 ലക്കത്തിൽ 
എഴുതിയ ലേഖനം വായിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയ സന്തോഷം
അതിനെ മറികടക്കാൻ ഇതിനു ആവുന്നില്ല തന്നെ..! )



2016, ഓഗസ്റ്റ് 11, വ്യാഴാഴ്‌ച

മഴ മടക്കി
തോളത്തു തൂക്കി
വരമ്പൊടിച്ച്‌
വടിയൊന്നൊരുക്കി
നിഴല് കുത്തി
നടക്കുന്നു മാന്ത്രികൻ .
--------------------------

മിഴിനട്ട്  വലഞ്ഞൊരു പെണ്ണിന്
മഴയെന്ന്  വരച്ച് തളിർക്കാൻ
നിറക്കുപ്പി മറിക്കണ കണ്ടാ ...

2016, ഓഗസ്റ്റ് 9, ചൊവ്വാഴ്ച

ബ്ലാക്ക് & വൈറ്റ്

നടുവൊടിഞ്ഞ 
കോലായിലിരുന്ന്
പല്ലുപോയൊരു
ചാരുകസേര
കാലംതെറ്റി വരുന്ന
മഴയെ
കുടക്കാലുകൊണ്ട്
തൊഴിച്ചു നീക്കുന്നു .

ദെണ്ണത്തിന്
മരുന്നുണ്ടെന്ന്
മേശപ്പുറത്തു
തലകുമ്പിട്ടിരിക്കുന്ന
കേരളപാഠാവലിയിലേയ്ക്ക്
നടുവ് നിവർത്തുന്നു .

മരമിറങ്ങിപ്പോകുന്ന
വെളുത്ത കടലാസ്സിൽ
വിറകൊണ്ട്
നദിയെ വരച്ച്‌
തുഴയില്ലാത്തൊരു തോണി
ഒഴുക്കിവിടുന്നു .

പാകമെത്തും  മുമ്പേ
പറിച്ചുകൊടുക്കുമെന്ന് 
അണ്ണാറക്കണ്ണനെ വിളിച്ച്‌
നിറയെ കായ്ച്ച മാവിനെ നോക്കി
അറിയാത്ത  അക്ഷഹൃദയമന്ത്രം
ഉരുവിടാൻ തുടങ്ങുന്നു .

വിഷം തിന്നു ചീർത്ത
കരി പുരളാത്ത ചുവരിൽ
'അടുക്കളത്തോട്ടമില്ലാത്ത വീട്
വീടല്ലെന്ന് 'പറഞ്ഞ ചന്തുവിനെ
പഴയ നാലാംക്ലാസ്സുകാരന്റെ
ചിത്രകഥാപുസ്തകത്തിൽ നിന്നിറക്കി
ഒട്ടിച്ചു വെയ്ക്കുന്നു .

യന്ത്രപ്പെണ്ണുങ്ങളുടെ
ഗണികാഗൃഹവും
ശരീരസമൃദ്ധിയും കണ്ട് 
വലയിൽ കുടുങ്ങിയ
ഉറക്കച്ചടവുള്ള കണ്ണിനു നേരെ
ഒട്ടൊന്നു കൂനു നിവർത്തി 
വെറ്റിലക്കറ ആഞ്ഞുതുപ്പാൻ
കഴുത്തെവിടെയെന്നു
കാറിനോക്കുന്നു .

ചുവരിൽ തൂങ്ങുന്ന
കറുപ്പും വെളുപ്പും ചിത്രത്തിൽ
ഇടതുവശം ചേർന്ന ചിരി
തുപ്പൽകോളാമ്പി
അടുത്തേക്ക് നീക്കിവെച്ച്‌
കയറിപ്പോകുന്നു .

2016, ഓഗസ്റ്റ് 7, ഞായറാഴ്‌ച

നോട്ടപ്പിശക്

സ്വന്തം കണ്ണുകളെപ്പോലും
വിശ്വസിക്കാൻ പാടില്ലാന്ന്
പണ്ടാരാണ്ടോ പറഞ്ഞത്
ഓർമ്മവരണൊണ്ട് .

അടുപ്പിൻതിട്ടയിൽ കണ്ടതാണ്
ഒത്ത ഒരു വട്ടത്തിൽ
കിണ്ണമെടുത്തു മൂടി
പിന്നെ മീൻചട്ടി
വലുതെന്ന ക്രമത്തിൽ ഓരോന്നും
എന്ത് ചെയ്തിട്ടെന്താ
അടങ്ങിയിരിക്കാണ്ട്...
ഭാരം കുറഞ്ഞുപോയിട്ടാവുംന്നോർത്ത് 
തട്ടിൻ പുറത്തൂന്ന്
പുളിയിട്ടു മിനുക്കാൻ
താഴേക്കെടുത്ത ഓട്ടുരുളിയും ...!

കറുമ്പിക്ക് വിളിക്കാൻ കണ്ട നേരം
വയ്ക്കോൽ വലിച്ചുവെച്ച്‌
പുറത്തുതട്ടി പുന്നാരിച്ച്‌
രണ്ടു കാലികൾക്ക്
ഒരുമിച്ചു കാടികുടിക്കാൻ തികയുന്ന
ചരുവവുമെടുത്തു വന്നപ്പോഴേക്ക്
കൂമ്പാരം കൂട്ടിയ പാത്രങ്ങൾക്കു മുകളീന്ന്
കാണാണ്ടായിരിക്കുന്നു .

കറുത്തിരുണ്ട മുടിയുള്ളൊരുത്തി
കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയതാന്ന്
സാരിത്തുമ്പ്  വലിച്ചുപിടിച്ച്‌
സുന്ദരിപ്പൂച്ച മ്യാവൂന്ന് .

അവൾക്കിതു  പാടുണ്ടോ
മുറ്റത്തുണക്കാനിടുന്ന
നെല്ലിനും കൊപ്രയ്ക്കും
നിഴല് പിടിക്കാൻ
മുടീം അഴിച്ചിട്ടു വരുമ്പോഴൊക്കെ 
എത്ര ലോഹ്യത്തിലാരുന്നു
മുറ്റത്തെ പടിക്കെട്ടിൽ
ഓരോന്ന് മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞിരിക്കാറ്

പണ്ടാരാണ്ടോ പറഞ്ഞത് എത്ര നേരാ ...!



2016, ഓഗസ്റ്റ് 3, ബുധനാഴ്‌ച

നീയെന്നെഴുതുമ്പോൾ
മുറിഞ്ഞുപോകുന്നൊരെന്നെ
ഏതു മുനയിലാണ്
ഞാനടക്കംചെയ്യുക ..
====================

വെയിലുരുക്കുന്നു പൊന്നരഞ്ഞാണം
മണികൾ കെട്ടിയൊരുക്കുന്നു നേർമഴ
എന്തുചേലെന്ന് ' മാമരക്കൊമ്പിൽ
ചാഞ്ഞുറങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്ന കാറ്റ് ....!
=========================

ഞാൻ കടലെന്ന്
ഞാൻ പുഴയെന്ന്
വിയർത്തുപാറിച്ചെല്ലുന്നോരെ
പെറുക്കിക്കൂട്ടിയെടുത്ത്
മുറത്തിലിട്ടിഴപിരിച്ച്‌
മഴയുണ്ടാക്കിക്കളിക്കുന്നു
ജാലക്കാരി പെണ്ണൊരുത്തി .
======================

ഒരിറ്റു നേരം
മുത്തായ്‌ പുലരണമെനിക്ക്
ഉലയാതെ നീട്ടണം
നീയെനിക്കൊരു പച്ചവിരൽ .