2017, ഒക്‌ടോബർ 17, ചൊവ്വാഴ്ച

അപരാജിതയുടെ കുറിപ്പ് ( 18)

തളർന്നുവീണ്
മരിച്ചുപോകുന്ന
ഓരോ കാലടികൾക്കും
പിറകിലായ്
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട
വീടുകളുടെ
മുറിഞ്ഞുപോയ
ആകാശങ്ങൾ

പുക വാരിത്തേച്ച്
ഇരുട്ടുടുത്ത അടുക്കള
പൂവിടർത്തി
ചിരിച്ചുനിന്ന മുറ്റം
പല്ലി ചിലച്ച്
ഉറങ്ങാതിരുന്ന ഉത്തരം
മിന്നുകെട്ടാൻ
ഉടനെത്തുമെന്നൊരു
കത്തുകൊടുത്തുവിട്ട്
മേഘത്തള്ളലിൽ
മാഞ്ഞുപോയ വെയിൽ
പുടവചുറ്റിയൊരുങ്ങി
കാത്തിരുന്നു കരഞ്ഞ പകൽ

കാണാമെന്നൊരു
പതിവു വാക്ക്

വെളുത്തിട്ടില്ല ,
നട്ടുപിടിപ്പിച്ച മുറ്റത്ത്
കൂകിപ്പാഞ്ഞു വരുന്ന
ഓർമ്മവണ്ടിക്കു നേരെ
കൊടി പാറിച്ചു പിടിച്ച്
ചുവന്ന കണ്ണ്

കഥ കേട്ടിരുന്ന്
മുറുക്കിച്ചവച്ച്
ചുണ്ടു ചുവപ്പിക്കുന്നുണ്ട്
നീ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന
എന്റെ വീടിന്റെ വരാന്ത .