2017, ജൂലൈ 25, ചൊവ്വാഴ്ച

അപരാജിതയുടെ കുറിപ്പ് (4)

കാൽനഖത്തിന്
കുളിരാൻ തോന്നുമാറ്
തണുപ്പൊതുക്കിവെച്ച്
വിറകൊള്ളുന്ന
പുൽക്കൊടിത്തുമ്പ്

ഇനിയുമെന്തേ
തുറക്കാത്തതെന്ന്
പിൻവാതിലിലേയ്ക്ക്
കഴുത്തില്ലാത്തല
നീട്ടിപ്പിടിച്ച്
മൂക്കുത്തിയിട്ട
മുക്കുറ്റിപ്പെണ്ണുങ്ങൾ

പാടപ്പച്ചയെ
വെള്ളപൂശി
തിടുക്കത്തോടെ
മഞ്ഞിന്റെ കുട്ടികൾ

ചില്ലയിൽ നിന്ന്
ചില്ലയിലേയ്ക്ക്
മാറിമാറിയിരിക്കുന്ന
കിളിയൊച്ച

മുറ്റംനിറയെ പിച്ചകമണം

അക്കരെ നിന്ന്
ചൂളംവിളിച്ചെത്തുന്ന
കുരുത്തംകെട്ട കാറ്റ്

ഒരു മൊട്ട്
ഇതൾവിരിയുംപോലെ
ഞാനിപ്പോൾ
നിന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ
ഒരു കവിതയായ്
തുടിക്കുന്നുണ്ടാവും

ഉമി തിരുമ്മി മിനുക്കിയ
ഓട്ടുവിളക്കിന്
പൊന്നിന്റെ തിളക്കം

ആരാണെന്റെ മുഖത്ത്
കോടിമുണ്ടിന്റെ മറ വിരിക്കുന്നത് !